Gekraak, gekletter, galmende ploffen;
dekbed met bloemen, een man in een vuilbak
alsof
het niks voorstelt.
Het beeld zoomt uit: een wagen, een bedrijf,
niet zomaar gedoe,
maar wat doet het pijn.
Zelfs al ken ik je verhaal niet:
einde of begin
alleen of samen
ziekte, geld, nabestaanden, Leven:
dit doet pijn.
Een tafeltje, beige met aluminium,
wordt nog gered,
maar vervolgens, achter elkaar:
laden, fotolijstjes, hibiscus en conifeer
in potten, een net stapeltje lege verhuisdozen,
verbleekte tuinstoelkussen: de kleine figuur met pet
danst, springt, gooit, breekt. Hij legt zijn puzzel.
Uren later kijk ik nog eens: alles is keurig
toegedekt, 1 roze en 1 beige deken. Huis Ontruimd.